sa sobrang asar.

Langya naman kasi eh. Sana kasi hindi nalang sila nag-confirm. Ayoko sa lahat eh last minute changes. Kung ayaw nila, di wag. Madali naman akong kausap eh. Sana hindi na lang nila ko pinaasa. Eff.

yes HE IS OFFLINE the whole day..

I wonder why...

but atleast I know Im one of the reason why HE OFTENLY go ONLINE..

BUT when he is offline especially for a longest time, i really starts to wonder...

when I know HE is infront of the computer the whole day...

right?

kahapon kinausap ako sa ym ng kasama niya. nag buzz!!! at sinabing si universe daw ang nag buzz (at hindi ang may ari ng YM) nangungulit at gaya ng dati hindi ko na naman alam kung sino talaga ang kausap ko..

maya maya nagaaya siya uminom. sabi ko sige, tanong ko san, sabi niya sa bahay daw ni universe, kaming tatlo lang naman daw. sabi ko san ba yung bahay nila, sa guadalupe daw, sabi ko bakit dun pa. ihahatid naman daw nila ako sa mrt pauwi. sabi ko sige. pero sinasakyan ko lang nmn ang pagaaya nila. kasi dati pa naman sila nagaaya, na parang niloloko lang ako kasi hindi naman natutuloy.

kagabi pauwi na ako, 6:30 ng hapon ng biglang ng YM na mismo si universe.

"ano tuloy ba tayo"

"ah?"

eh ang tagal mag reply. tinatawagan ko na rin ang jowa ko kasi sasabay na ko sa kanya pauwi. eh ayaw rin sumagot. sabi ko uuwi nalang talaga ako. maya maya, tumunog na naman ang YM sa fone ko.

"pauwi na kami."

aayyy.. seryoso ba talaga sila? bakit sa ym sila nakikipagusap diba? paano ka maniniwala? e pag alis nila sa work wala na silang ym. hahaha

so napag isip isip ko na umuwi na talaga.

nag YM ako ulit "ngayon ba? e pauwi na ko eh"

at nung nagaabang na ko ng bus tumawag na si jowa.

ayun in the end sumabay na talaga ako umuwi sa kanya. hahaha kakaloka na ko..

yeah we met for a while. no, its not because we planned.. something related to work lng. actually i saw it coming. pero i never thought ill feel that way, nung nagkaharap na kami. iniwasan ko mailang, but shit, nailang tlga ako. nagiba nga rin ang kilos ko. parang nag ingay ako na pilit ko pinakikita na di ako affected. i saw he feels the same. kasama pa yun tuksuhan. syempre magtataka siya why may tuksuhan na nagaganap diba? hindi siya nagreact nagusap saglit, pabiro lang na "oi pakain ka nga." "oi pakape ka". pero hindi kami nagtitinginan. nanghina ako kasi ang lakas ng tibok ng dibdib ko. yung dating closeness namin pag nagkikita nawala eh. gang pag alis niya, tanong ng isa parang may something daw samin. na parang nagkakailangan kami. MU daw ba kami? ah ewan! basta nanghina ko. gang umalus siya.

maya maya nag YM siya..

HIM: bakit ganon mga kasama mo?

ai: ewan ko. tinutukso ako sau. nahiya tuloy ako.adik tao dito eh.

tas ayun wala ng reply. hay!!!!!! ayoko ng magisip...

later that day paguwi, ayun na yung abangan mode na ko sa tren... hahahahaa.. yun yung naunang post ko dito.. kakaloka na ko.. hahahha aayy!!!! tsk tsk!

I didn't know how hard it was to hear a guy cry in the phone because of me.
Because I said "No"
Because I cannot love him back yet.

And it just get worse, when he suddenly tells you that he really loves you, is willing to wait and asks you to "please tell me to wait, tell me to hold on, because i will"

I felt like I'm so evil. I'm such a heart breaker, and no I don't like the idea of it.

nasubukan mo na bang magabang (na parang spy..) ng isang oras sa dinadaanan ng isang special na tao sa buhay mo para lang makita at makasabay siya sa tren?

at my 3 tren na ang dumaan at di ka pa rin nasasakay kakaabang sa kanya, at sa ika-apat na tren hindi ka pa rin sumasakay dahil wala pa siya at ng pasara na ang pinto ay biglang nakita mo siyang tumatakbo at hinahabol ang pasarang pinto at sa loob ng 3 seconds, nakasakay siya at umandar ang tren..

ano mararamdaman mo?

kung ako ang tatanungin mo?

ayun naiwan ako sa kinatatayuan ko.. tulala. nabigla. hindi ko alam. basta, kumakabog ang dibdib ko. natatawa at nahihiya para sa kalokohang ginagawa ko.. hay... pagibig nga naman.. ayoko na.. masakit na talaga.. T_T

WHO ARWI KEEDING???!!!

K.

This relationship can suck my deeeeck.

One of the things that I wanna do this year is to read a lot of books. Actually, I first browse to the local ones. And kinda like the works of Eros Atalia. Para din syang si Bob Ong pero in a more mature reader ko mas bagay i-market ang mga libro nya. And I like his new book. I've read all Bob Ong's book, at yung last nya... medyo hindi ko type ( oops! ). Pangalawa palang book ni Eros etong nabasa ko na 'to. Yung first nya ( Taguang Pung ) Wala na akong makitang copy. hehehe... So, nagstart ako sa book nyang Peksman. Naaliw na ko don kaya ng makita ko ang sequel ( na prang prequel ) e hindi ko na pinalampas. At hindi naman ako nagkamali. Madali akong na-attached sa story ni Intoy ( protagonist ). Bakit?!?! E di basahin nyo yung book. hahahaha...