October 13th, 2008
October 12th, 2008
blop POSTED AT 04:43 PM call ko lang, Naruto's rasen shuriken + Sasuke's Amaterasu = ultimate final attack to beat Madara Uchina because the wind needles will be able to catch him, while the amaterasu flames will be able to do actual damage. It's the only reason that will give sense to making Naruto a wind type. ===================== blop blek bleeeee. aym bloo dalideedalidum dalidee dalidam dalidee dalidam
what's up with Richard Poon? dick na poon pa. ano ba talaga? hahahaha!
==================== i think I've said this before but it bears repeating: Smith as a surname came from the blacksmiths, Cooper came from the coppersmiths, etc etc etc. but... OMG! saan nanggaling yung DICKINSONS!!! hahahaha! dirty mind is dirty. |
|
olats na birthday syndrome POSTED AT 03:53 PM Belated Happy Birthday sa may mga birthday lalo na kina Omiko at Itchyme. Sana naging masaya ang celebration ng mga kaarawan ninyo.Ü Sa totoo lang, simula ng nagkaisip ako, memorable ang mga birthdays ko. Hindi dahil masaya kundi dahil traumatic. hehe. Alam ko may post na ganito si itchyme e. I feel him. Tuwing bday ko na lang talaga olats. Nung nag 18 ako, dapat may celebration sponsored ng tita ko. KAso pinipilit nila akong mag-gown. eh ayoko ng ganun. Gusto ko sa bar lang taz tutugtog yung dati kong banda taz iimbitahin namen yung ibang banda. Conservative ang family ng nanay ko at tutol talaga sa pagbabanda ko. A week before my birthday, sinundo ako sa gig sa intramuros. The following week, grounded ako saktong gig ng banda namen sa Malate. After two weeks, tinanggal ako ng mga kabanda ko dahil bukod sa underage ay hassle ang aking tita. Hanggang ngayon, so-so lang kami ng tita kong yun. Pero ibang post na yun. hehe Tuloy, kami ng bestfriend kong si tina ay tumambay sa wall sa intramuros at nagmuni-muni. Sakto na-beatify yung tatlong missionaries sa may simbahan sa erod sa manila cathedral. Kaya binasbasan ako ng mga madre at paring nandun. 2 weeks before my 19th birthday, something happened na 3 taon kong pinagsisihan. BUti na lang naka-move on na ako sa ex na yun. Come my birthday, traumatic pa na kelangan nameng magkita for rehearsal. The succeeding bdays, di na ganun ka traumatic but hindi masaya. Parang dumadaan lang siya like an ordinary day. This year, bisperas ng bday ko may gig kame sa qc tapos diretso sa office dahil naunahan ako ng ibang mag-file ng leave tapos sa hapon lagare ako sa raket dahil nasa Sta lucia at eastwood sila. Kagabi nag-offer ang kabanda ko na magvideoke sa bahay nila after nung eastwood para dun magcelebrate. Sana maging okay pero parang gusto kong mapag-isa sa bday ko at tumulog ng bonggang bongga. Tulad ng iba kong birthday lalagpas na lang ito na parang ordinaryong araw. Kelan kaya mangyayari na mararamdaman kong special yung araw na yun? (Syet! nagsisimula na akong mag-emo oh) Hindi ako nage-expect ng regalo, surprise party, isang katerbang greetings sa text at emails o ano pang materyal na bagay (pero pwede rin kung may mag-aabala). Ang gusto ko lang iregalo sa akin ni God ay peace of mind simula ngayong mag 23 ako, right judgement sa mga pagdedesisyunan ko sa mga darating na panahon at matinong boyfriend. hehe. Kahit hindi muna sa Friday ibigay, kahit next month. hehe.
Currently listening to: I will follow you to the dark by Deathcab for cutie
|
|
October 11th, 2008
Whats that word again? POSTED AT 05:52 PM For the past few days. No, scratch that. For the past few months. I've been trying to search for the word that describes how I feel best. I've thought long and hard. I've tried to explain it. But I finally found the word. I feel terleftout. HAHA |
|
October 10th, 2008
It's time to think about myself POSTED AT 09:40 AM Kapag ginawa mo ang isang bagay at masarap sa pakiramdam. Kibukasan 'pag gising mo ganun pa rin ang feeling. Tapos pagbinabalikan mo lahat ng pinagdaanan mo, alam mas maganda na ang kinatatayuan mo ngayon kesa nung isang araw. Sabay madalas ka nang ngumingiti at naging magaan ang pakiramdam mo sa mga sumunod na araw, sa huli hindi mo na mararamdaman lahat ng sakit na pinagdaanan mo. Conclusion: Masaya ka at alam mong tama ang desisyon mo. Para akong nabunutan ng tinik. Isang araw 'pag gising ko, nasabi ko na lang sa sarili ko, "It's over." Kahit bali-baliktarin ko ang lahat ng bagay o gamitan ng superduper effective na mathematical equation o di pangkaraniwang philosophy; nauuwi ako sa isang hypothesis na kung talagang ayaw na nya dun, kahit magulo akong mag-isip paminsan-minsan, aalis at aalis siya doon. Teka, hindi naman ako nagdesisyon ng padalus-dalos. Ginamitan ko ang akong conclusion ng scientific method. Observation: Tinetext ka lang kapag namimiss ka o kaya may kailangan o siguro kapag hindi sila okay. Ang daming pangako na hindi nagagawa tulad ng sabi babalikan ka pero namuti na yung mata mo kakaintay. Tipong may lakad ka at wala kang tulog, inintay mo pero di dumating na pag nagkita pa kayo after, parang hindi ka nagintay. Experiment: Dahil wala kang karapatang mag-demand, hindi ka na lang iimik, hindi mo na lang papansinin. Kapag ganun ka lang, papansinin ka 'pag may time siya at di siya puyat. Eavaluation: Hindi ako ang priority nya, habang siya kapantay ng pagpapahalaga ko sa nanay ko at sa banda ko. Tinatabla ko ang mga group meetings nameng ng champ para samahan siya sa isang skul project. Kahit wala pang tulog, gagawan ko ng paraan na matulungan siya sa kung ano mang tulong ang gusto nya. Habang siya dahil wala pang tulog at galing sa puyat, ni kahit sandaliang bisita sa gig hindi magawa (galing daw kasi sa puyat). Maraming magagandang alaala. Yung mga tipong paano kapag nagkatuluyan kayo etc o yung mga masarap na kwentuhan na hindi ka mabo-bore. Kung bait at bait, wala akong masabi. Pero walang consistency. Hindi kami ganito nagsimula. 9 months pa nga lang nagfe-fade na yung mga ginagawa nya, paano pa kung forever ko siyang kasama? Nababagalan ako sa diskarte nya. Ang layo nya sa reyalidad. Tanggap ko naman na mahina loob nya sa mga bagay-bagay at mga napagdaanan nya, pero hindi ko ini-expect ng sobrang ganito kahina. Sobrang lax. Sobrang hina na kahit anong gawin kong pagbudbod ng optimism, walang nangyayari. Gusto nya pa rin yung sarili nyang diskarte kahit na masaktan ako. Aware daw siya sa ganun pero may ginagawa ba siya? Aware daw siya na nasasaktan ako, pero hanggang awareness na lang ba? Hindi ako nagmamadali pero kailangan ko ng action. Tangina! Kung totoo yang sinasabi mong mahal mo ako, bakit hindi ko makita? bakit hindi ko maramdaman? bakit pakiramdam ko convinient lang para sa iyo na nandito ako? Kung ginawa na lang nating pagkakaibigan ito, mas maiintindihan ko. Pero dahil sinasabi mong mahal mo ako at sapat yung feelings para umalis ka dun, umasa ako. Pasenxa na, pero kelangan ko nang bumitaw. Naging matapang naman ako para sa atin, hanggang doon lang ang kaya ko. Kung kinulang sa tingin ko dapat ikaw na ang nagpuno nun. Mahirap maghintay nang matagal tapos uuwi lang pala akong umuulan. Kung makita mong masaya ako, maging masaya ka na lang rin sana para sa akin. Ayusin mo na lang ang relasyon nyo. Mukha naman hindi mo talaga siya kayang iwan. Kung magkita tayo, isipin na lang nating walang 9 months na nangyari.
|
|
ringing in POSTED AT 07:17 AM ohayo. today's gonna be a long day of ink ink ink. nyahaha. have to catch up with my penciller on the other project. also, cold morning is cold. sweeeeet.
[edit]: 5 hours in and i'm only halfway done at best. tang ina andaming detaillllzzzz...
I think i'm bragging. meh.
[edit again]: 13 hours in i think. yoko na tangina pagod nako, and the page sits at 75% done. then again the penciller spent 4 days on this page. tangina baliw. whew. I want stimulating conversation over coffee and cake. that, or a gut busting laugh trip. I realize it's been too long since I've had either. zzz... |
|
The complications. POSTED AT 01:56 AM And yes, you have him by your side now. The question is, "Is he treating you like his one and only"?. Day and night I think of this only thing, and I'm going nuts of finding the answer to it. |
|
October 9th, 2008
Want a FREE handbag? POSTED AT 11:53 PM in Pokey Your Nosey Here, Naughty naughty me. Handbag Planet is giving away 1 bag for 24 hours (that makes 24 handbags, woot woot) to celebrate the launch of their website on 15th October. It's totally FREE! No credit card required and no shipping & handling fees -- all you need to do is register your first name and email address. I'm hoping to get this one:
Not bad, eh? Just check it out. Who knows, you could get lucky. |
|

















